mara

             
 
YAZARLAR
Mezarlık Üzerine Süryani Kilisesi İstemiyoruz

Süryaniler Açısından Din ve Vicdan Özgürlüğü

Süryani-Keldani-Asuri Halkının Çığlığını Duyun

Benim Adım ...

Başın Sağolsun Türkiye: "Hepimiz Hrant'ız"

Sözlü Tarih Çalışmasına Katkıda Bulunalım

Midyat'ta Kültürel Bir Atılım

70 Yıl Önceki Şapka, 40 Yıldır Devam Eden Süreç

2004'e Girerken

Avrupa Birliği Uyum Süreci ve Süryaniler

hepsi

Diaspora Bayramları veya Aralık Özlemim

Hazan Ortasında Bir Ağaç veya Sonbahar Sendromum!

Kendi Vatanında Sürgün Edilen Bir Halk

Bir Doktorun Gözünden Irak'ta Yaşanan Felaket

Rant, Manastır Dinler mi?

Herşey Su ile Başladı

Gözyaşımız "Nakuşo'dan" Damlardı

Hayat Sohbetleri

Zamanın Dışında Gerçekliğin İçinde BAHE

Urfalı Efsuncu Orpheus - Bir Mozaiğin Macerası

Kurşun ve Yorgan

Deyr-Zafaran'ın Taşa Yazılı Mektupları

Tanrı Rahmeti ve 'Toprağı Bol Olmak'

Kendine Saklı Kitaplar

Taşların Barıştığı Hançepek

Benim Olmayan Kilise'nin...

Söyleyen ve Susan

Ben Kendim Değilim

hepsi

105.7 Süryanilerin Sesi

Benim Pehlivan Böceğim

İkinci Yarısından Seyredilen Bir Film

Burası BBC Londra

Aydın Olmak, Kendini Aydın Sanmak

Bir Evin Anımsattıkları

Ana Sütü Gibi Bedava

Samatya Kaçamakları

Baba ve Oyuncak

Bu Gece Bir Hayaletle Yaptığım Muhabbet

hepsi

Olmak Yolunda Sahip Olmak

İnsan Beden Giymiş Ruhtur

21 Şubat Dünya Ana Dil Günü Kutlu Olsun

Düşünsel İzlenimler

Mesih’in Doğuşu ve İçsel Barış

Kendini Beğenmişlik ve Ruhun İletişimi

Çocukluk Yılları ve Eve Özlem

Ruhani Ritüellerin Anlamı

Aynı Mekan ve Aynı İnsan

Bilgi, İdrak ve Hakikat

hepsi

Azınlık Kadını Olmak

Bir Sivil Tarih Çalışması; Mihail Kırılmaz

Dilde Destan, Yürekte Yara

Bahe ve Manastır

Tavandaki Çini

İsveç'ten mektubumuz var

Ûrmiye’den Ûrşinâ’ya bir Süryani portresi

Mardin Dillerin ve Dinlerin Şehri (Mi?)

Albert Sevinç Hadodo'ya Veda

Şimuni Diril'in Anısına

İşaya Ağabeyi (Üşür) Kaybettik

Rahip Aho'nun Şahidiyim,Süryani Halkının Şahidiyim

İki ateş arasında bir ayin hikayesi

Bir Avuç Dut

Kapı - Süryani'nin Bitmeyen Gözyaşı!

hepsi

Bir Düşün Peşine Düşmek

Süryani İsa'nın Hasret Rüzgarı

70. Yılında Yetmiş Bin Süryani

İnsan Yüreğinde Ne Arzuluyorsa Onu Konuşur

İsa Bakır ve Mektubu

İsa'nın Ağacını Aramak

Mor Afrem'in Hayatı

Siyah Elbiseli Süryani Kadınlar

Süryaniler ve Diyalog

Korku ve Kuşku

Bir Haberin Düşündürdükleri

Süryanilerin Son Güneşi: Metropolit Hanna Dolabani

Bir Toplum Nasıl Yok Olur?

Bu Öyküde Senden Bahsediliyor

Mor Gabriel'e Dokunmak

Mardin'de Eski Bir Gelenek: Hassit Merene

Oryantalist Maryus Bauer Mardin'de

Çicek Açmadan Meyve Vermek

Bir Süryani Halk Ozanı

Mor Şumuni ve 40-50 Kadar Süryani

Bütün Süryaniler Kimdir?

Midyat'ta Etnik Gruplar

Tespih Taneleri

Homojenliğin Gölgesinde Sıradan Süryaniler

Sabro'nun İlk Sayısına Dair

Patrik: Dua Türkçe Yapılacak Süryanice Yok

Rahibeler Nasıl Serbest Bırakıldı?

Februniye'nin Önündeki Yol

Kaçırılan Metropolitlerin Katili İstanbulda mı?

Kaçırılan Metropolitler Üzerine Bir İnceleme

 
 
/ KENDİNİ BEĞENMİŞLİK VE RUHUN İLETİŞİMİ

Hayatın gailesi ve akışı içinde farkında bile olmadığımız ama sıkıntıları çoğaltan ve hayatı zindana çeviren bazı tutumlar vardır. O tutumları tetikleyen nedenleri -(veya kavramları)- bilmeden o olumsuz durumu tedavi etmek, iyileştirmek mümkün değildir.

Oysa insanın içinde çağlayan bir sorumluluk duygusu varsa, aldırmazlık yapamaz. Kendine ve hayata yardım ederek, kendi fıtratına ve varoluşsal özüne sadık kalır. Çünkü vicdan umursamaktır, aldırış demektir. İçimizin derinliklerinden gelen ve bizi ahlaka çağıran bu aldırış ve umursama sesidir. Hümanist psikolojisinin önemli isimlerinden biri olan yazar Rollo May (1909-1994) konuya şöyle değinir: ‘‘Sonlu olduğumuz gerçeği, aldırışı mümkün kılar. Aldırış aynı zamanda vicdanın kaynağıdır. Vicdan aldırışın çağrısıdır ve kendini aldırış olarak gösterir.’’

Fakat üstünlük kompleksi taşıyan özellikleriyle kişilik bozukluklarının alt türlerinden birisi olan ‘kendini beğenmişlik’ bunun aksi olumsuz durumları tetikleyen başat tutumlardan biridir. Kibrin en sevimli evladı olan bu tutum sosyal bilimciler tarafından narsistik kişilik bozukluğu kategorisinde incelenir. Nefsin ve egonun kötü bir aldatması olarak hayatı zindana çeviren ve hasta eden telkinleriyle -bu tutum- kendini kandıran, kalbin ışığını söndüren sahte benliğin başka bir versiyonudur. Tuzağına düşen(ler) kısırdöngünün ve kötü bir istismarın kapanına sıkışıp kalır.

Öğrenmeye ve bilgilenmeye kapalı olma niteliğiyle bilinen ‘kendini beğenmişlik’ insani büyümenin ve gelişimin önünde büyük engel oluşturur. İçsel odaklanmayı dağıtır. Hakikatin ilahi ışığından beslenen iç görüyü karartır. Ruh kişiliğinin işlevi olan vicdanın uyanmasına ve aydınlanmasına ket vurur. Bu ve bunun gibi birçok gerekçeyle insani kilitleyen, ahlak, tevazu, erdem, hikmet ruhunu katleden ‘kendini beğenmişliğin’ anlamını vurgulamak ve bu ölümcül ruhsal hastalığa dikkat çekmek üzere Süryanicede Şufroho / Şupraha ܫܘܼܦܪܚܐ  kavramını geliştirerek, türeterek -son birkaç yıldan beri- yazınsal alanda kullanmaya başladım. Zira kendini beğenmişliğe vurulanlar sadece kendine hayrandır. Sadece kendini beğenir. Dolayısıyla hakikatin doğrularına ve kaynak bilgilerine kapalıdırlar.

İnanıyorum ki, kelime dağarcığımızda olmayan, bildiğimiz herhangi bir dilde öğreneceğimiz her yeni kavram, aslında kendi içinde yeni anlamlar barındırır. Tüm incelikleriyle o anlamlar özümsendiğinde insana yeni ufuk(lar) açabilir. Çünkü düşünce ve mana dünyasına giren her yeni kavram, her yeni anlam, anlaşıldıkça, düşünsel dünyada yer edindikçe, süreklilik kazandıkça, zaman içinde insanın özgün düşüncesine zenginleştirici pozitif katkılar sunar. Yeni farkındalıklar katar. Şayet o farkındalıkların dikkatiyle davranılırsa, öldürücü hastalık gibi insan zihnini kemiren bazı toksik düşünceler de iyileşmeye yoluna girer. Hatta yok olabilir. Kuşkusuz bu da, bireysel ve toplumsal huzura anlamlı bir katkı anlamına gelir. 

Ruhsal ve fiziksel iyi oluş halini bozan etkilere sahip "kendini beğenmişliği" bir sosyal düşünür şöyle açıklar: "Kendini beğenmişlik, sahte benliği korur. Kibir, ısrarcı inat ve kendi görüşlerine, fanatik bir bağlılığı açığa çıkarır. Kontrolsüz kendini beğenmişlik, yandaşlarıyla hareket eder; inatçı benlikçilik ve korku. Bu üçlü sahte benlik saygısını sürekli kılmak için fesatlık yapar. Bu benlik saygısını gerçekte kim olduğumuzu saklamak için koruma kalkanı olarak kullanırız."

O halde kendini beğenmişliğin ve kendini yüksek görmenin yardımcıları, yaşam yolunda kat ettiğimiz (ve kat edeceğimiz) ilerlemeyi ele geçirip kontrol etmesine izin vermemeliyiz. Cehaletin ve dolayısıyla kibrin en sevimli evladının "kendini beğenmişlik" olduğunu unutmadan ve akıldan çıkarmadan...!

Bunu yapabilmek için tüm ilişkilerimizde (ailede, meslek ve makamlarda, eğitimde, işte, sosyal ve siyasal yaşamda) insanın ruhuyla iletişim kurmayı öğrenmeyi ihmal etmemeliyiz. Bu iletişimin ne olduğunu iyi anlamalıyız. Küçük ama önemli bazı dokunuşlar insanın içini ısıtıp insana güzel duygular yaşatmak için yeterlidir. Başkalarını düşünmek, başkalarına karşı anlayışlı olmak, empati kurmak, ve düşünceli davranmak sosyal görevlerimiz arasındadır. Herhangi bir karşılık beklemeden yapılan alturistik (özgeci / diğerkam) davranışlar insanda iyi oluş halini arttırır. Ancak insanın ruh hali her zaman iyi mizaçta olmayabileceğini unutmamalıyız!

Öncelikle bilinmelidir ki, insanın ruhuyla iletişim kurmanın yolu terbiye ölçülerinden ve ahlaki değerlerden geçer. İnsanın içini ısıtan ve ona güzel duygular yaşatan küçük-büyük her söz, her yaklaşım, her davranış o insanın ruhuyla iletişim kurmanın yolunu açar. Bu amaçla madde/meta/nesne değil de, ruhumuzun komutlarıyla benliğimizin dışından iç dünyamızdan ve özümüzden verdiğimiz her şey ilişki içinde olduğumuz insanın ruhuyla iletişim anlamına gelir.

Bir insana anlayış armağan etmek onun ruhuyla iletişim kurmak anlamına gelir.

Bir insana değer armağan etmek (yani saygı göstermek) onun ruhuyla iletişim kurmak anlamına gelir.

Bir insana kibarlık armağan etmek (yani incelik göstermek) onun ruhuyla iletişim kurmak anlamına gelir.

Bir insana nezaket armağan etmek (yani nazik davranmak) onun ruhuyla iletişim kurmak anlamına gelir.

Bir insana efendilik armağan etmek (yani yardımsever olmak) onun ruhuyla iletişim kurmak anlamına gelir.

Bir insana samimiyet armağan etmek (yani dürüst davranmak) onun ruhuyla iletişim kurmak anlamına gelir.

Bir insana vefa armağan etmek (yani empatik davranmak) onun ruhuyla iletişim kurmak anlamına gelir.

Bir insana şefkat armağan etmek (yani iyi hissettirmek) onun ruhuyla iletişim kurmak anlamına gelir.

Bir insana sağduyu armağan etmek (yani anlamak) onun ruhuyla iletişim kurmak anlamına gelir.

Bir insana iyilik armağan etmek (yani pozitif katkı sunmak) onun ruhuyla iletişim kurmak anlamına gelir.

Bir insana ahlak armağan etmek (yani aidiyetleri ve kimlikleri koşulsuz kabul etmek) onun ruhuyla iletişim kurmak anlamına gelir.

Bir insana adalet armağan etmek (yani kendimiz gibi davranmak) onun ruhuyla iletişim kurmak anlamına gelir.

Bir insana erdem armağan etmek (yani tamamlamak) onun ruhuyla iletişim kurmak anlamına gelir.

Bir insana trafikte yol vermek (yani dikkate almak) onun ruhuyla iletişim anlamına gelir.

Bir insana zorlaştırıcı değil de kolaylaştırıcı olmak (yani yardım etmek) onun ruhuyla iletişim anlamına gelir.

Eğitim yoluyla bir insanın vicdanını uyandırmak ve didaktik yöntemlerle zihnini aydınlatmak (yani ışık vermek) onun ruhuyla iletişim kurmak anlamına gelir.

Ancak unutulmamalıdır ki, eğitim, empati, vicdan, ahlak, erdem, sağduyu, vefa, merhamet ve adaletin anlamları egonun veya nefsaniyetin suyuyla yıkanırsa, bu kavramların sahip olduğu öz anlam dumura uğrar. Yukarıda anlatılan erdemli davranışlarından hiçbiri olmaz. Anlayış ve pratikler kötürüm kalır.

 

Zira hakikatin kaynak bilgilerine sahip olmadan, sevgiyi ve özgürlüğü tam anlamıyla kavramadan bir insanın çevresiyle RUH diliyle iletişim kurması zordur. Çünkü bu dil, ahlaki tutarlılığı önceleyen samimi ve dürüst yaşamın iki kanadı olan özgünlük ve özgürlük dilidir. Bu iki kanada sahip olmadan insan hayatın doruklarına uçamaz. O doruklara uçamayan insan ne hayatın anlamını keşfedebilir, ne hayatın tadını yakalayabilir. Ne de ruhun diliyle iletişim kurabilir. Ne de sıra dışı dokunuşlarla yüreklerde herhangi bir etki bırakabilir.

Oysa yaşam o doruklarda bulunan özgünlüktedir. O doruklardaki özgürlüktedir. O doruklar sevginin oksijeniyle ve enerjisiyle kaplıdır. O doruklar karşıtlıklardan azade alçak gönüllüğün terkipleriyle dolu bir yaşamla doludur.

Yazar: Malfono (Üstat) Yusuf Beğtaş  ; Güncelleme Tarihi: 26 Ekim 2023

 
   

   


© Copyright 2008 www.suryaniler.com
tasarım: Web Tasarım