Renkler Solmasın Kültürler Kaybolmasın

             
 
YAZARLAR
Mezarlık Üzerine Süryani Kilisesi İstemiyoruz

Süryaniler Açısından Din ve Vicdan Özgürlüğü

Süryani-Keldani-Asuri Halkının Çığlığını Duyun

Benim Adım ...

Başın Sağolsun Türkiye: "Hepimiz Hrant'ız"

Sözlü Tarih Çalışmasına Katkıda Bulunalım

Midyat'ta Kültürel Bir Atılım

70 Yıl Önceki Şapka, 40 Yıldır Devam Eden Süreç

2004'e Girerken

Avrupa Birliği Uyum Süreci ve Süryaniler

hepsi

Diaspora Bayramları veya Aralık Özlemim

Hazan Ortasında Bir Ağaç veya Sonbahar Sendromum!

Rant, Manastır Dinler mi?

Herşey Su ile Başladı

Gözyaşımız "Nakuşo'dan" Damlardı

Hayat Sohbetleri

Zamanın Dışında Gerçekliğin İçinde BAHE

Urfalı Efsuncu Orpheus - Bir Mozaiğin Macerası

Kurşun ve Yorgan

Deyr-Zafaran'ın Taşa Yazılı Mektupları

Tanrı Rahmeti ve 'Toprağı Bol Olmak'

Kendine Saklı Kitaplar

Taşların Barıştığı Hançepek

Benim Olmayan Kilise'nin...

Söyleyen ve Susan

Ben Kendim Değilim

hepsi

Aydın Olmak, Kendini Aydın Sanmak

Bir Evin Anımsattıkları

Ana Sütü Gibi Bedava

Samatya Kaçamakları

Baba ve Oyuncak

İkinci Yarısından Seyredilen Bir Film

Bu Gece Bir Hayaletle Yaptığım Muhabbet

Diş Kurtları ve Bilimin Kökeni

Onun Adı Turabdin İdi

Anadolu'nun Solan Rengi: Süryaniler

Azınlık Kadını Olmak

Bir Sivil Tarih Çalışması; Mihail Kırılmaz

Dilde Destan, Yürekte Yara

Bahe ve Manastır

Tavandaki Çini

Irak'ta Süryanilere Bir Kez Daha Göç Yolları Düştü

TC'nin Süryani Operasyonu

Yargı Lozan'ı Keşfetti

Soy Kodunun Kodu

1915 ve Süryaniler

Bu İlk Bahar Yarınlara Umut Olsun

Süryaniler Lozan'ın Neresinde?

Sol ve Hıristiyanlar: Yok Oluş ve Sessizlik

Cumhurbaşkanı Gül ve Süryaniler

Turabdin'in Kadim Halkı: Süryaniler

hepsi

Bir Düşün Peşine Düşmek

Süryani İsa'nın Hasret Rüzgarı

70. Yılında Yetmiş Bin Süryani

İnsan Yüreğinde Ne Arzuluyorsa Onu Konuşur

İsa Bakır ve Mektubu

İsa'nın Ağacını Aramak

Siyah Elbiseli Süryani Kadınlar

Süryaniler ve Diyalog

Korku ve Kuşku

Bir Haberin Düşündürdükleri

Süryanilerin Son Güneşi: Metropolit Hanna Dolabani

Bir Toplum Nasıl Yok Olur?

Bu Öyküde Senden Bahsediliyor

Mor Gabriel'e Dokunmak

Oryantalist Maryus Bauer Mardin'de

Çicek Açmadan Meyve Vermek

Bir Süryani Halk Ozanı

Mor Şumuni ve 40-50 Kadar Süryani

Bütün Süryaniler Kimdir?

Sabro'nun İlk Sayısına Dair

Patrik: Dua Türkçe Yapılacak Süryanice Yok

Rahibeler Nasıl Serbest Bırakıldı?

Februniye'nin Önündeki Yol

Kaçırılan Metropolitlerin Katili İstanbulda mı?

Kaçırılan Metropolitler Üzerine Bir İnceleme

 
 
Nurettin Şimşek / SİYAH ELBİSELİ SÜRYANİ KADINLAR
Şu siyah elbiseli kadınlara bir bakın sanki çocuklarıyla birlikte Tanrıları ellerinden alınmış hiçbir kelimeye dökülemeyecek hiçbir vicdana sığdırılamayacak çaresizliğe terkedilmişler. Hasret de bir şey mi yani göz göre göre şah damarlarları koparılmış bu insanların, şu siyah elbiseli kadınların...İpek mendiller dokunmak istemiyor gözyaşlarına; mendil, gözyaşı olup akmak istiyor gözyaşı döken siyah elbiseli Süryani kadınların yoluna. Biraz bekliyoruz belki bir değişik olur diye hallerinde, nafile bekleyişlerdeyiz, tozlu kulübelere dönmüş vicdanımız, anlayamıyoruz iniltileri, çok zor anlatamıyorum soruyorum kendime bir Müslüman olarak değil (Müslüman yanım zaten haklıdan yana) bir insan olarak da soruyorum kendime daha ne kadar sürecek bu dönmeyen çark, özgürlüğe giden yol ne zaman açılacak…(insanlık yönüm de haklıdan ezilen hor görülenden yana tavır alıyor)

Irak'ta (ve ismini anmaktan korktuğum başka yerlerde) acıların acısını çekiyorlar tıpkı Irak’taki Filistin’deki Müslümanlar gibi siyah elbiseli Süryani kadınlar acı çekiyor; insanlar acı çekiyor annelerin çığlıkları Allah’a ulaşıyor, kadınların çığlıkları Allah’ı bile hüzne sevk ediyor, yaman güneşler bile bu acıların yanında serin kalıyor, Çin işkenceleri bile bu hasretlerin bu koparılmışlıkların bu aşağılanmışlıkların yanında şifa kalıyor, neden zorluyorlar neden anlamıyorlar inançları, inançlara neden saygı duymuyorlar. En azılı timsahlar bile bu hâle bu anlayışsızlığa bu tereddüte bu kasırgaya şaşkın. Hayvanlar bile bize şaşkın, bu ne hâl ey insanlık!

Kaçmaya çalışsan gerçekler her gün her an her lahzada karşımızda, bu anlamsız trajik vak'alar niye neye, saklı olan siyahlıklar bir gün ortaya çıkıp beyazlaşmayacak mı, hangi inançtan olursan ol içinden sevmek geçmiyor mu?... Geçmiyorsa hiçbir anlamı kalmaz Müslümanlığın da Süryaniliğin de; o halde neden ağlatıyorsunuz siyah elbiseli kadınları neden, o halde neden

Anlayamıyorum insanları nasıl anlamıyorlar İsa, Meryem’i, nasıl fark etmiyorlar nûrani ruhları… Bence üzülmesin Süryaniler, ümitsizliğe kapılmasın siyah elbiseli kadınlar üzülmesin, elbiselerinden yas kuleleri oluşturan kadınlar üzülmesin, gözlerinden nem denizleri oluşturan kadınlar üzülmesin, gözyaşlarıyla okyanusları, ‘içinde, ruhuna mana katan katmanlarda’ boğan kadınlar üzülmesin, bitmeyecek bir iklimdir inancınız. Size ait olan ilkbaharlar Mesih İsa’nın bakışları gibi, sadelik ve zarâfetiniz Meryem Ana’nın Cennet görmüş fistanları gibi. Bitecek sizin de yaralarınız, iyileşecek yaralılarınız.

Acı çeken tüm kavimlerin, inançların sahiplerinin bir kasırgaya dönen gözyaşlarından zevk alan tat alan kahpe bakışlar bir daha yeşermemek kaydıyla gömülecek; ama onlar da gömülmesin onlar da güzelliği kardeşliği barışı hoşgörüyü bilsinler yaşasınlar istiyorum.  

 

Ne olmuş yani

Müslüman veya Hıristiyan,

Tanrı'nın büyüklüğünün yansımasıyız

Yetmez mi?

 



Yazar: Nurettin ŞİMŞEK - NUSAYBİN, Güncelleme Tarihi: 12 Kasım 2010

 
   

   


© Copyright 2008 www.suryaniler.com
tasarım: Web Tasarım